تقویت بیسابقه حضور نظامی ایالات متحده در خاورمیانه؛ ورود ناوگروه تهاجمی باکسر به منطقه همزمان با گفتوگوهای حساس قطر
در برههای که میز مذاکرات دیپلماتیک میان واشنگتن و تهران در جریان است و دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، موازی با روند گفتوگوهای صلح، سناریوهای نظامی را نیز روی میز دارد، ساختار دفاعی آمریکا در منطقه با ورود دومین گروه آمادهبهرزم آبیـخاکی نیروی دریایی این کشور بهطور چشمگیری تقویت شده است. طبق گزارش رسمی فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام)، ناو تهاجمی آبیـخاکی «یواساس باکسر» (USS Boxer) به همراه ناو ترابری آبیـخاکی «یواساس پورتلند» (USS Portland) و همچنین یازدهمین واحد اعزامی تفنگداران دریایی این کشور، مسیر اقیانوس هند را به سمت آبهای خاورمیانه پیمودهاند تا به آرایش جنگی واشنگتن ملحق شوند. ناظران این اقدام را پیامی آشکار در موازنه قوا ارزیابی میکنند.
بر اساس آخرین دادههای آماری، پیش از این نیز ناو «یواساس کامستاک» (USS Comstock) که از اجزای کلیدی گروه آمادهبهرزم باکسر محسوب میشود، از ماه مه در منطقه مستقر بوده است. از سوی دیگر، موسسه خبری نیروی دریایی آمریکا (USNI News) در بخش ردیاب ناوگان خود تایید کرده است که ناوگروه آمادهبهرزم «یواساس تریپولی» (USS Tripoli) به همراه سیویکمین واحد اعزامی تفنگداران دریایی اکنون در حال اجرای مأموریتهای عملیاتی در دریای عرب است.
با الحاق ناوگروه باکسر به خطوط مقدم، مجموع شناورهای جنگی فعال آمریکا در حوزه خاورمیانه به حداقل ۲۴ فروند رسیده است. این آرایش تهاجمی سنگین، دو ناو هواپیمابر بزرگ «یواساس آبراهام لینکلن» و «یواساس جورج اچ.دبلیو. بوش» و ۱۵ ناوشکن رزمی را شامل میشود. لازم به ذکر است که این آمار رسمی، سوخترسانها، کشتیهای پشتیبانی و ناوشکنهای مستقر در شرق دریای مدیترانه را در بر نمیگیرد. ارزیابیهای آماری نشان میدهد که نزدیک به ۵۰ درصد از کل توان ناوگان رزمی و عملیاتی نیروی دریایی آمریکا در سطح جهان، اکنون در جغرافیای خاورمیانه متمرکز شده و حدود ۵۰ هزار نیروی نظامی ایالات متحده در قالب مأموریتهای مختلف در این نقطه از جهان حضور دارند.
این نمایش قدرت بیسابقه دریایی در حالی صورت میگیرد که دوحه، پایتخت قطر، میزبان هیأت مذاکرهکننده آمریکایی برای پیشبرد گفتوگوهای غیرمستقیم با جمهوری اسلامی ایران است. هدف اصلی این رایزنیهای فشرده، دستیابی به توافقی برای توقف کامل درگیریها، برچیدن برنامههای هستهای تهران و تضمین امنیت و بازگشایی کامل آبراه راهبردی تنگه هرمز عنوان شده است. این تلاشهای دیپلماتیک پس از یک دوره تنش شدید نظامی شکل گرفته است؛ زنجیرهای از حملات به کشتیهای تجاری در تنگه هرمز و پایگاههای آمریکایی که به ایران نسبت داده شد و متعاقباً با پاسخهای تلافیجویانه و سنگین ارتش آمریکا به مواضع نظامی در اطراف این تنگه همراه بود.
